Er was eens een paard en een vrouw.Zij vonden elkaar wel interessant maar voelden zich niet helemaal comfortabel in elkaars gezelschap.
Fysiek gaven ze elkaar de ruimte en bleven op afstand. De vrouw bedacht dat zij echt wel te vertrouwen was en stapte op het paard af. Het paard werd getriggerd en bleef staan maar zijn hoofd draaide steeds weg, van links naar rechts. Of het paard hield zijn hoofd hoog, hoog boven het hoofd van de vrouw.
Echt contact was er dus niet en dat werkte verwarrend voor paard en vrouw.
Tot de vrouw niet vanuit haar denken het signaal gaf dat ze echt wel te vertrouwen was en contact wilde, maar vanuit haar gevoel (vanuit haar buik) dit aangaf.
Het paard boog onmiddelijk zijn hoofd en begon tegen haar buik aan te duwen. Daarna keek het paard haar recht aan en was er echt contact.
Zowel paard als vrouw voelden zich ontspannen, er was mogelijkheid voor fysieke ruimte en ruimte op energetisch( emotioneel) gebied. Niemand die voor de ander dacht, zowel paard als vrouw handelden puur uit gevoel en er was contact.
Paard gaf een stevige maar vriendschappelijk duw met zijn hoofd en de vrouw gaf lachend als antwoord een aai terug en ze keken elkaar recht in de ogen. En er was ruimte en echt contact, puur contact.
Het paard, dat was Jilbo en de vrouw...dat was ik.
Vandaag in Woudenberg, tijdens fantastische coachingsessie.
En Jilbo en ik leefden nog lang en heel gelukkig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten