Goedemorgen!!

Vanmiddag bracht ik mijn dochter naar zwemles en op de trappen richting zwembad kwam de vochtige warmte me alweer tegemoet. Ik voel me in en rondom zo'n bad niet echt prettig. Een paar ouders hadden hun kind al afgeleverd bij meester Oscar en waren weer op weg naar de buitenlucht. In de kleedkamer trof ik nog wat ouders. Ikzelf krijg dan een soort samenhorigheidsgevoel (jullie ook hier in de hitte ?) en op de een of andere manier uit zich bij mij dat in het begroeten van die mensen. Ik gooi er tegen iedereen een GOEDEMIDDAG tegenaan en ja... dan krijg je ook wel een goedemiddag terug gewenst.
Ook bij het naar school brengen van mijn kinderen komt bij mij dat samenhorigheidsgevoel naar boven. (ja net als jij stond ik ook om 7 uur naast m'n bed en ja ik breng ze ook naar school en ja.. ik ga dan ook snel naar mijn werk). Dus klinkt er bij mij ook een GOEDEMORGEN en ja dan krijg ik hem ook wel weer terug.
De kleedkamer van de sportschool is ook zo'n voorbeeld.

Maar zeg ik niks, dan komt er af en toe wel een goedemorgen/middag wens naar mij toe maar toch een stuk minder naar mijn idee.
Ik vraag mij dus af: wat is de code hiervoor? Ik ken je niet dus zeg ik niks? Ik zit in een -ik wil hier niet zijn modus- dus zeg ik niks? Ik maak zelf wel uit of het een goede morgen gaat worden dus wens ik het jou ook niet toe?
Tja als je niet veel verwachtingen hebt van een ander, dan word je ook niet teleurgesteld, maar de wereld zou een stuk vrolijker zijn als we even de moeite nemen om elkaar een goedemorgen of middag toe te wensen.
Mijn overbuurvrouw heeft -ik vermoed na aanleiding van mijn 2e blog- een wedstrijdje 'glimlach van een vreemde scoren bedacht', vanmorgen om 8.30 uur had ze al 3 glimlachen van vreemden te pakken.
Ik daag iedereen uit om een dag lang je medemens een goedemorgen/middag toe te wensen..... wedden dat je jezelf ook opeens een stuk beter voelt!!!

Kalkoen

Voor mijn praktijkruimte is een manege met behalve paarden ook een paar schattige andere dieren. Een groot hangbuikzwijn, bokjes, maar mijn favorieten zijn toch wel de kalkoenen.
Al vaak heb ik ze bestudeerd en toen ik ze vandaag weer zag besloot ik dat deze kalkoenen absoluut een blogwaardig zijn.
Waarom? Omdat wij mensen de kalkoen als voorbeeld zouden moeten nemen. Vooral de zwarte kalkoen voor mijn praktijk. Ik zal vertellen waarom.
Naar mijn idee -en dan heb ik het over de kalkoen in het algemeen- is er tijdens het scheppingsproces van de kalkoen iets mis gegaan. Het proces is op het verkeerde moment verstoord. Neem nu dat rode hang flapvel bij zijn bek en rondom zijn nek. Dat kan toch niet de bedoeling zijn geweest? En toen het stemgeluid aan de beurt was, werd het proces weer verstoord. "Mijn" kalkoen laat regelmatig van zich horen en dat komt er een grappig maar vreemd geluid uit. Ik zou het niet eens kunnen beschrijven in woorden.
Ik wil het niet zeggen, maar eigenlijk is de kalkoen, of 'mijn kalkoen' ronduit lelijk. Qua uiterlijk en qua geluid. Als hij trots is dan showt hij zijn veren en de veren die hij nog heeft zijn op een paar na stuk.

Maar wat er ook gebeurt, 'mijn kalkoen' showt zichzelf continu, laat zijn geluid vaak horen, zet zijn borst vooruit en loopt rond met een houding van "ik ben de koning!". En daar zouden wij mensen nu een vooorbeeld aan kunnen nemen: ook al zit je haar totaal niet, komt er geen zinnig woord uit je strot die dag, zeggen mensen nare dingen over je..... zet je borst vooruit, recht je rug en wees simpelweg trots op jezelf en niemand maakt je wat !

Een vrolijke glimlach...

Vanmorgen fietste ik naar mijn massage-praktijk. Heerlijk weer, niks aan de hand. Op de een of andere manier fiets ik altijd knoerthard, geen idee waarom eigenlijk.
Het fietspad was nog een stuk rechtdoor maar ik moest remmen voor een auto met enorme aanhanger. Deze man wilde linksaf slaan de weg op en stond te wachten tot hij de bocht kon nemen." Ja hoor, dacht ik, blokkeer gewoon het hele fietspad met die aanhanger van je..." Ik voelde me behoorlijk geremd in mijn vaart en licht geirriteerd. Erger nog, ik moest stoppen want die auto bleef maar staan.
Op dat moment wil een andere auto rechtsaf mijn kant op afslaan maar ik stond met mijn fiets half op de weg te wachten tot die vervelende aanhanger eens door zou rijden.
Zucht...dan maar weer achteruit met mijn fiets, verdorie dat schiet toch niet op zo.
De auto die mijn kant op komt neemt nu rustig de bocht, rijdt even heel langzaam en de bestuurder kijkt mij recht in mijn ogen.
Een stralende glimlach komt me tegemoet, zijn arm zwaait vrolijk en hij steekt zijn duim omhoog.
Die stralende glimlach pakt me meteen... wat sta ik me nou te irriteren ?? Is het werkelijk zo erg dat die man met aanhanger waarschijnlijk ook op weg is naar zijn werk en kan hij er wat aan doen dat hij niet overkan steken op het moment dat ik dat wil??
Anders had ik toch mooi die vrolijke glimlach gemist!

Als ik mijn weg verder vervolg besluit ik minder hard te fietsen, kijken hoeveel glimlachen ik nog meer kan scoren! 

wat doe ik eigenlijk ?

Vandaag was ik bij een bedrijf in IJsselstein stoelmassages aan het geven. Toen het tijd was voor pauze nam ik mijn glas water en pakte mijn lekker boterham kipfilet met tuinkruiden. Mijn maag was er wel aan toe en ik verheugde mij op dit welverdiend moment.
Opeens schoot me te binnen dat ik nog iemand wilde bellen. Dat kan ik mooi nu even doen dacht ik met mijn brood in ene hand en een glas water in de andere hand. Ik was via 'contact' de gegevens van deze persoon al aan het opzoeken toen ik me opeens realiseerde: wat doe ik nu eigenlijk? Ik zit me te verheugen op mijn boterham en neem niet eens de tijd om ervan te genieten want ik wil tussendoor iemand gaan bellen.
Blij was ik dat ik dit constateerde en met de bewuste boterham plof ik heerlijk in een stoel. He he...
De iphone nog in de hand zie ik dat er mail binnen is gekomen, even antwoorden dan is dat ook maar gedaan.
Terwijl ik even later op versturen druk, word ik opeens moe van mijzelf.
Mijn brood is op. Hoe het smaakte zou ik niet weten. Ik had wel een 1/2 minuut aan het bewust eten van mijn brood gewijd............. Waar ben ik toch mee bezig???
Gelukkig nog 2 boterhammen te gaan! Ik krijg nog 2 kansen!